Urodzony w 1350 roku w czeskim Nepomuku koło Pilzna prezbiter, był kanonikiem w katedrze św. Wita, Wacława i Wojciecha na praskich Hradczanach oraz spowiednikiem królowej Zofii Bawarskiej. Według katolików Nepomucen ma chronić przed wzburzonymi wodami i powodzią, a z drugiej strony – przed suszą. Dlatego jego figury, zwane nepomukami, były przez wieki licznie ustawiane nad wodami, przy mostach, polach czy przy skrzyżowaniach dróg, ale również na placach publicznych i kościelnych. Barokowa figura świętego stoi m.in. na placu katedralnym, przy plebanii.
Nepomuki poznać łatwo po kilku atrybutach: przywoływanych już gwiazdach wokół głowy świętego, palcu na ustach, zamkniętej księdze czy kłódce symbolizujących milczenie albo trzymanych w dłoniach krucyfiksie czy męczeńskiej palmie. Święty jest patronem księży, flisaków, budowniczych mostów, młynarzy, a także ludzi niesłusznie osądzanych i obmawianych.
Kanonik beatyfikowany został dopiero w 1721 roku przez papieża Innocentego XIII, a kanonizowany 19 marca 1729 przez Benedykta XIII. Jego liturgiczne wspomnienie Kościół Katolicki obchodzi 21 maja. W Katedrze Opolskiej patronuje kaplicy spowiedzi odnowionej niedawno w ramach polsko-czeskiego projektu przez parafie katedralne diecezji opolskiej i ostrawsko-opawskiej.
Jeszcze niedawno stała tu zabytkowa chrzcielnica z najstarszym herbem Opola. Podczas prac konserwatorskich przeniesiono ją jednak do lewej nawy kościoła, a w kaplicy dokonano ciekawego odkrycia. Pod posadzką, w przyziemiu, odsłonięto ceglany oktogon, czyli ośmiokątną budowlę, z góry zabudowaną cegłami. Spójrzcie uważnie pod stopy, bo dla upamiętnienia tego odkrycia zaznaczono na niej zarys oktogonu. Mogła to być otwarta chrzcielnica, studnia albo grobowiec - tego z całą pewnością być może nie dowiemy się nigdy…