Wnętrze baszty podzielone było na pięć kondygnacji. Najniższa służyła jako loch więzienny, dostępny przez otwór w stropie, natomiast na szczycie, za blankami, rycerze i strażnicy pełnili wartę, wypatrując zagrożeń. Baszta ta była również nazywana kruczą lub rzeźniczą, co nawiązuje do cechu rzeźników, którzy sprawowali opiekę nad tą częścią murów obronnych. Obiekt przetrwał liczne pożary, w tym tragiczny w sierpniu 1800 roku, oraz oblężenia i zmieniające się władze. W XIX wieku, kiedy mury obronne utraciły swoje strategiczne znaczenie, Baszta Rycerska ocalała, zaadaptowana na dzwonnicę pobliskiego kościoła ewangelickiego. Jej górna kondygnacja wciąż skrywa dwa żeliwne dzwony, ufundowane przez króla Fryderyka Wilhelma IV. Dziś, po licznych remontach, Baszta Rycerska stoi jako żywy pomnik historii, zapraszając do podróży w przeszłość Bystrzycy Kłodzkiej.